Veelgestelde vragen

Om voorbereid te zijn op klanten die een direct TPMS in hun voertuig hebben, zijn de volgende maatregeen noodzakelijk: 

1. Voldoende uitgebreid bestand van voertuigspecifieke originele of ongeprogrammeerde universele sensoren.
2. Voldoende uitgebreid bestand van ventielen en servicekits met de voor het onderhoud van sensoren bij het verwisselen van de anden noodzakelijke ersatzonderdelen (ventielinzet, dop, moer, afdichting).
3. Speciale werktuigen bv. ventielschroevendraaier voor het juiste draaimoment bij het inzetten van het ventiel.
4. Diagnose-/programmeringswerktuigen voor de probleemdiagnose, om te programmeren en eventueel het zich eigen maken van de sensoren en de centrale stuureenheid.
5. Geschoold personeel is een absolute must voor het vakkundig monteren/demonteren van wielen op een voertuig dat uitgerust is met een direct TPMS.

Elke fabrikant kan voor de originele uitrusting van de voertuig een ander type sensor gebruiken. Daarom zijn er ondertussen ook al meer dan 150 verschillende sensormodellen op de markt.

Vereisten:

• De in te bouwen sensoren moeten voor het voertuig zijn voorgeprogrammeerd.
• Voertuig en sensor moeten compatibel zijn, dat will zeggen dat niet elke sensor geschikt is  om in gelijk welk voertuig te worden ingebouwd.
• In geval van vervangen van een sensor of voor winterbanden/vervangbanden bestaat de mogelijheid hetzij de originele sensoren of ongeprogrammeerde universele sensoren te gebruiken.

Originele sensoren zijn al voorgeprogrammeerd met bepaalde voortuigspecifieke details, de sensor kan dus alleen maar in enkele bepaalde voertugien worden gebruikt. Op basis van de verscheidenheid aan verschillende sensoren, moet het voorraadbestand en het daarmee verbonden kapitaal (van de belangrijkste orignele sensoren zouden er telkens minstens 4 stuks op voorraad moeten zijn) van de garage uitgebreid worden, om de klanten naar tevredenheid te kunnen helpen.

Ongeprogrammeerde universele sensoren zijn niet voorgeprogrammeerd en kunnen in de meeste voertuigen probleemloos worden geïntegreerd. Het is dan ook niet nodig om, zoals bij de originele sensoren, een groot aantal unviersele sensoren op voorraad te hebben om aan de noden van alle klanten te voldoen (een basisbestand van universele sensoren volstaat). Voor de universele sensoren is er ook nog een speciaal programmeerwerktuig nodig, om de sensoren voertuigspecifiek te kunnen programmeren. Via dit werktuig worden in een eerste stap de technische gegevens van het voertuig opgevraagd en wordt de positie van de banden, waarin zich de te programmeren sensor bevindt (bv. vooraan links), bepaald. Vervolgens wordt de orignele sensor door het programmeerapparaat herkend (afhankelijk van de software, bv. door het ingeven van de sensor-ID of  het automatisch verzamelen door het opleggen van de originele sensor) en de verzamelde gegevens worden voor de programmering van de nieuwe sensor gebruikt. De originele sensor wordt om het zo te zeggen, geïmiteerd. Mocht er geen oude originele sensor ter beschikking staan, kan er ook via het programmeerwerktuig een nieuwe sensor-ID worden aangemaakt.

Om de sensoren vakkundig te monteren of te demonteren heeft u speciale werktuigen nodig. Deze werktuigen vergemakkelijken de montage/demontage en garanderen dat moeren en ventiel voor de sensorhouder met het juiste draaimoment bevestigd worden.

De sensoren worden binnenin de band boven bepaalde bandventielen aangebracht:

Voor die bevestiging heeft men de keuze tussen een aluminium en een snap-in-ventiel (rubberen ventiel), waarbij er voor beide soorten ventielen verschillende uitvoeringen van sensoren zijn (garantie van compatibiliteit tussen ventiel en sensor). Een snap-in-ventiel is meestal goedkoper en makkelijker te verbouwen dan een aluminium ventiel. Maar een snap-in-ventiel is niet geschikt voor een maximum snelheid vanaf 210km/h omwille van de middelpuntvliedende krachten die dan spelen. Voor dergelijke hoge snelheden moet een aluminium ventiel worden gebruikt. Telkens de banden worden verwisseld, moet het ventiel een onderhoudsbeurt krijgen, wat betekent dat de ventielinzet, de ventieldop, de moeren, de schijf en de afdichting vernieuwd worden. Voor dit soort onderhoud zijn er speciale servicekits met de nodige vervangonderdelen, beschikbaar.

Snap-in-ventiel:

1. Sensor
2. Rubberen ventiel
3. Torx-schroef (zelf snijden)
4. Ventielinzet (vernikkeld)
5. Ventieldop (plastic)

Aluminium ventiel:

1. Ventiel, met daarrond de sensorbehuizing
2. Rubberen afdichting
3. Schroefmoer
4. Ventielinzet (vernikkeld)
5. Ventieldop (plastic)

Wat verandert er op het gebied van het contact met de klant ?

Klanten moeten op de hoogte worden gebracht van:

1. De techniek en de vereisten van TPMS.
2. De langere duur van de bandenservice bij voertuigen met een TPMS.
3. De hogere prijs voor de bandenservice in geval van een TPMS.

• Onderzoek na afspraak of het voertuig over een direct TPMS beschikt.
• Opstellen van een tijdschema (Berekenen van de bijkomende inspanningen bij bandenmontage met TPMS).
• Ter beschikking stellen van de nodige vervangonderdelen (bv. ersatzsensoren of servicekits).

Opleiding/training van de medewerkers:

• De klant het principe van het TPMS duidelijk uitleggen.
• Een voor de klant duidelijke uitleg van de specifieke punten van de bandenservice.
• De klant inlichten over alle maatregelen die genomen werden.
• Documentering van de toestand van het TPMS bij het binnenkomen en het buitengaan.
• Een voor de klant aanvaardbare rechtvaardiging van de meerprijs voor de bandenservice op basis van de inspanningen die geleverd moeten worden (tijd, knowhow, technische toestellen zoals bijvooreeld het programmeerwerktuig, onderhoud van ventielen en sensoren).

Nadat de sensoren werden geprogrammeerd en in het wiel werden ingebouwd, moet men kunnen garanderen dat het voertuig de sensor ook herkent en dat de communicatie tussen sensor en afleesapparaat goed werkt. Daartoe moeten de sensoren van de centrale ontvanger (stuur- en gegevensverwerkingseenheid van het TPMS) worden geactiveerd wanneer er een nieuwe sensor-ID werd gebruikt/aangemaakt of wanneer de oorspronkelijke wielpositie van de sensor werd veranderd.

Er zijn drie manieren om een nieuwe sensor aan te leren/te programmeren (afhankelijk van de capaciteiten van het voertuig):

1. Zichzelf de technologie aanleren dankzij het voertuig: tijdens een 10 minuten durende rit bij een snelheid van ongeveer 35-100km/h, leest het voertuig de sensor automatisch in, het waarschuwingslampje dooft automatisch uit (bv. bij Mercedes, Opel, VW, Ford, Mazda, Hyundai).
2. Manueel aanleren door de voertuighouder, via het voertuigmenu: procedure die in het handboekje van de wagen te vinden is (bv. bij Audi, Mercedes, BMW, Porsche).
3. Aanleren met behulp van bepaalde programmeer-/diagnosewerktuigen: de sensoren worden door een verbindende constructie tussen het programmeerwerktuig en de OBDII interface (= On Board Diagnose interface) aangeleerd (bv. bij Renault, Citroen, Peugeot, Nissan, Opel, Fiat en Lancia). Deze interface wordt bv. ook gebruikt bij de probleemdiagnose bij het oplichten van het waarschuwingslampje.

Er zijn verschillende soorten programmeer-/diagnosewerktuigen met veel verschillende mogelijkheden, in de prijsklasse van 500-1500 EUR.

Voor een diagnose maken de werktuigen draadloos contact met de sensoren, zodat de storing in het TPMS op de werktuigdisplay wordt aangeduid. Normaal gesproken beschikken alleen toestellen uit de hogere prijsklasse over een directe interfacefunctie met het OBD om zo nieuwe sensoren aan te leren. Voor het programmeren van de universele sensoren met de voertuigspecifieke gegevens en een gekloonde of nieuw aangemaakte sensor-ID is een programmeerwerktuig absoluut onontbeerlijk. Met bepaalde tools is het zelfs mogelijk reeds verbouwde sensoren draadloos te contacteren en achteraf te programmeren.

1. Pre-servicewerktuigen: Dienen voornamelijk voor de diagnose (gedeeltelijk met programmeercapaciteit), hebben een klein display, gegevens kunnen via usb op de pc worden overgezet, is eerder gedacht als instapsysteem bij enkele gelegenheidsdiagnoses (en programmeringen).
   
   
   
   
2. PAD (Programming Accessory Devices): Uitlezen en programmeren van sensoren die daartoe een rechtstreekse verbinding met de PAD moeten hebben (opleggen van de sensor), de PAD wordt via een usb aangesloten op een pc, die als display dienst doet.
   
   
   
   
3. All-In-One: Draadloze programmering binnen enkele seconden, door het beperken van voorhanden zijnde sensoren-ID‘s of het aanmaken van een nieuwe ID, eenvoudige en snelle draadloze diagnose, kunnen vaak een OBD-interface tot stand brengen, gegevens kunnen automatisch naar de pc worden overgedragen), heeft nog meer functies zoals bv. het afdrukken van rapporten, aanbeveling voor garages met een gemiddeld aantal klanten.